ماه‌ها پیش این تصنیف را کاملا اتفاقی در اینترنت شنیده بودم، مدت‌ها دنبالش گشتم تا امشب که از پی فراموشی و بی‌خودی، اینترنت‌گردی می‌کردم به این تصنیف برخوردم. حیفم آمد شما نشنوید. این توضیح هم ضروری است که این تصنیف سروده بیژن ترقی است که توسط شادروان علی تجویدی آهنگ سازی شده و با صدای علی‌اصغر شاهزیدی در زمستان سال ۱۳۶۹ در مایه دشتی اجرا شده است.
شاهزیدی از پیروان مکتب آواز اصفهان و از شاگردان شادروان تاج بوده است.

می و میخانه مست و می‌کشان مست
زمین مست و زمان مست، آسمان مست

نسیم از حلقه زلف تو بگذشت
چمن شد مست و باغ و باغبان مست

تا زدم یک جرعه می از چشم مستت
تا گرفتم جام مدهوشی ز دستت

شد زمین مست، آسمان مست
بلبلان نغمه خوان مست

باغ مست و باغبان مست
تو زمزمه چنگ و عود منی

نغمه خفته در تار و پود منی
تو باده و جام و سبوی منی

مایه هستی و های و هوی منی
گرچه مست مستم، نه می پرستم

به هر دو جهان مست عشق تو هستم
تا من چشم مست تو دیدم

ز ساغر عشقت دو جرعه چشیدم
شد زمین مست، آسمان مست

بلبلان نغمه خوان مست
باغ مست و باغبان مست